Fishing
Fisherman
Grote Markt-plein Peja Kosovo. Dagelijks de plaats waar mensen elkaar ontmoeten en gesprek voeren over alles waar mensen over praten. Dat was vroeger zo en is ook nu nog het dagelijks beeld. Veelal is gesprek nu meer open en durft men zich meer uit te spreken. Dat was in de tijd onder Tito wel anders. Wat niet is veranderd is de armoede in dit kleine landje. Zo’n 15 jaar na de oorlog die het mogelijk maakte dat de mond zich mocht uitspreken heeft dezelfde mond het moeilijk om zich te voeden met de eerste levensbehoeften. Anno 2015 zoeken vele Kosovaren de uitweg naar het Europa waar het leven beter lijkt. En zeg eens eerlijk, wat zou jij doen?
De winter in Kosovo is koud. Gasvoorziening zoals wij die kennen hebben ze er niet. Ouderwetse gaskachels en gaspotten zoals wij die tijdens vakanties gebruiken zijn aanwezig maar duur. Verder elektriciteit die vaker niet ingeschakeld staat dan wel. Dit omdat de elektriciteits leverancier gewoonweg de knop omdraait en de boel afsluit. Er zijn nl maar weinig mensen die betalen ( minder dan 50 % van de bevolking) .Ik heb in het jaar dat ik in Peja heb gewoond aan den lijve de dagelijkse powercuts mogen ervaren. Er wordt dan ook veel hout gestookt en op vele hoeken van de straat kun je hout kopen. Het moge duidelijk zijn dat de behoefte aan hout zeer groot is en dat de illegale houtkap inde bossen van Kosovo een dagelijkse bezigheid is voor veel Kosovaren. Een kwestie van overleven.
woldefotografie.com 